میرزا داراب مزلقانی متخلص به آثم از شاعران و عارفان دوره قاجار بود که در قرن سیزدهم هجری می زیست.

میرزا داراب مزلقانی از اهالی روستای مزلقان ساوه در استان مرکزی بود و در زمینه شعر عرفانی و اخلاقی فعالیت می کرد.

ویژگی های شعری و شخصیتی آثم

تخلص آثم به معنی گناهکار است و نشان دهنده نگاه تواضع آمیز و عرفانی او به خود شاعر است.

مشابه تخلص هایی مانند ضدی یا بیدل که شاعران برای بیان فروتنی برگزیده اند.

محتوی و سبک شعری میرزا داراب مزلقانی

اشعار او بیشتر عرفانی و اخلاقی و پند آموز است و تحت تاثیر شاعران بزرگی چون حافظ و سعدی قرار گرفته است.

زبان ساده شعری میرزا داراب مزلقانی

شعرهای او از پیچیدگی سبک هندی دور است و بیشتر به بیان مستقیم اندیشه های اخلاقی می پردازد.

وضعیت آثار و پژوهش های میرزاداراب

متاسفانه بسیاری از اشعار او از بین رفته و یا در نسخ خطی پراکنده باقی مانده است.

اما در برخی تذکره های قدیمی شعرای قاجار نام او به عنوان شاعر اهل معرفت ذکر شده است.

در دهه های گذشته یعنی 1390 تا 1404 شمسی یکی از نوادگان میرزا داراب مزلقانی تعداد معدودی نسخ خطی و اشعار پراکنده او را گردآوری و به نام کتاب آثم به چاپ رسانده است.

در کتاب آثم به گردآورندگی آقای محمد رضا رحیمی از نوادگان شاعر میرزاداب مزلقانی اشعار بسیار ارزنده ترکی به تحریر در آمده است.

ارتباط با آقای محمد رضا رحیمی : 09128018762